Okres niemowlęcy

Medycyna » Okres niemowlęcy

Okres niemowlęcy zaczyna się po zakończeniu okresu noworodkowego i trwa do końca pierwszego roku życia. Prawidłowo rozwijające się niemowlę podwaja wagę urodzeniową około 5 miesiąca życia, potraja — gdy ma rok. Wzrost na długość zwiększa się przy końcu pierwszego roku życia o połowę długości noworodka. Czaszka rozwija się szybko, jednak obwód jej najpóźniej pod koniec pierwszego półrocza życia staje się mniejszy niż obwód klatki piersiowej. Tułów i kończyny rosną wolniej od głowy, zwracają przy tym uwagę względnie duże stopy i dłonie. Zmienia się w tym okresie rytm snu, stopniowo maleje czas snu dziennego, a wydłuża się sen nocny. 

Prawidłowo rozwijające się niemowlę osiąga coraz to nowe sprawności fizyczne w poszczególnych miesiącach życia. (Rozwój ruchowy niemowlęcia jest szczegółowo opracowany w rozdziale „Rozwój psychoruchowy dziecka"). Kolejność siadania i stawania niekiedy ulega odwróceniu. Dzieci z nadmiarem wagi mogą wcześniej stawać niż siadać. W związku z opanowaniem ruchu podnoszenia głowy, siadania i stania zarysowują się naturalne krzywizny kręgosłupa: szyjna, piersiowa i lędźwiowa.

Na okres niemowlęcy przypada wyrzynanie się zębów w pewnej ustalonej kolejności. Pierwsze zęby (dolne środkowe siekacze) pojawiają się zazwyczaj między 6—8 miesiącem życia. Wcześniejsze lub późniejsze wyrzynanie się zębów podlega indywidualnym wahaniom. Pod koniec okresu niemowlęcego rozpoczyna się postępujący rozwój mowy. Do 3—4 miesiąca życia niemowlę jest odporne na choroby zakaźne dzięki obecności przeciwciał nabytych od matki. Niemowlęta są skłonne do chorób przewodu pokarmowego (biegunki).