OKRES SZKOLNY (7—14 LAT)

Medycyna » OKRES SZKOLNY (7—14 LAT)

Przede wszystkim zmienia się działalność dziecka, której podstawą staje się nauka, zabawa natomiast zaczyna schodzić na plan drugi i przekształca się jej charakter. Już nie sam proces zabawy, a jej wynik staje się najważniejszy. Dominują nadal zespołowe zabawy tematyczne (zabawa w szkołę, szpital, wojnę) i ruchowe, w których zręczność i odwaga decydują o utrzymywaniu się w grupie dziecięcej. Zabawy konstrukcyjne stopniowo przekształcają się w majsterkowanie i czynności użyt- k o w e, jak pomoc rodzicom w gospodarstwie.

Spostrzeżenia dziecka powoli przemieniają się w umiejętną i kierowaną obserwację. Uwaga i pamięć z mimowolnych przekształcają się w dowolne, poszerza się ich zakres i trwałość. W okresie szkolnym nadal wzbogaca się mowa- dziecka, poszerza się zakres słownika w ścisłym powiązaniu z nauką czytania i pisania. Myślenie dziecka z konkretno-obrazowego staje się stopniowo myśleniem logiczno-abstrakcyjnym. Pojawiają się uogólniania, definicje, wnioskowania, zwiększa się zasób wyobrażeń i pojęć.

W życiu uczuciowym dziecka zachodzą dalsze przemiany: uczucia stają się trwalsze i głębsze, zmienia się ich treść i przedmiot. Dziecko zaczyna liczyć się z opinią, kolegów, pragnie zdobyć ich szacunek i autorytet. Wola dziecka przeobraża się z kierowanej impulsem w świadomą, zdyscyplinowaną wolę ucznia. Wzrastają też uczucia moralne. Kształtuje się więc charakter i osobowość dziecka.