ZABURZENIA GOSPODARKI POTASOWEJ

Medycyna » ZABURZENIA GOSPODARKI POTASOWEJ

Ilość wymiennego potasu w ustroju ludzkim wynosi przeciętnie 46 mEq/kg wagi ciała (od 36 do 55 mEq/kg). Ilość potasu całkowitego jest praktycznie taka sama, gdyż prawie cały potas jest wymienny. 70% całkowitego potasu w ustroju stanowi potas mięśni, 10% znajduje się w skórze i tkance podskórnej, reszta — w mózgu i narządach wewnętrznych. Potas jest głównym kationem płynu wewnątrzkomórkowego i tylko 2% potasu ustroju znajduje się w płynie zewnątrzkomórkowym, gdzie stężenie jego waha się od 3,5 do 5,6 mEq/l.

Dzienne spożycie potasu wynosi u młodego zdrowego osobnika od 50 do 150 mEq, u dzieci 1,5 mEq/kg/dobę. 5—10 mEq/dobę wydala się z kałem, a bardzo niewielka ilość w pocie. Zasadnicza regulacja wydalania potasu odbywa się przez nerki. Przy średnim spożyciu wydalanie potasu przez nerki wynosi około 100 mEq/dobę. Przesączony w kłębkach nerkowych potas ulega prawie całkowitej resorpcji w kanalikach proksymalnych. Potas w moczu stanowi prawie całkowicie potas wydzielony w dystalnym nefronie. To wydzielanie potasu odbywa się na drodze wymiany na jony sodu, przy czym istnieje współzawodnictwo jonów potasu i jonów wodoru w wymianie na jony sodu.