Zwiększenie objętości płynu zewnątrzkomórkowego

Medycyna » Zwiększenie objętości płynu zewnątrzkomórkowego

Zwiększenie objętości płynu zewnątrzkomórkowego powoduje zmniejszoną resorpcję sodu w kanaliku proksymalnym. Zjawisko to nie zależy od zmian przesączania kłębkowego ani od aktywności aldosteronu. Czynnik powodujący zwiększone wydalanie sodu przy zwiększonej objętości płynu zewnątrzkomórkowego został dlatego nazwany czynnikiem 3. Zdolność resorpcji sodu w dystalnej części nefronu jest prawdopodobnie ograniczona. Jeżeli przesączanie kłębkowe wzrasta i 1l5 — Vs przesączonego sodu, który nie uległ resorpcji w kanaliku proksymalnym, staje się ilością przekraczającą maksymalną zdolność resorpcyjną dystalnego nefronu dla sodu, to sód ten zostaje wydalony z moczem. Jeżeli przesączanie kłębkowe obniża się i V5 —1/8 przesączonego sodu dostarczona do dystalnego nefronu nie przekracza jego zdolności resorpcyjnej — sód ulega prawie całkowitej resorpcji.

Streszczając, o objętości płynu zewnątrzkomórkowego decyduje zawartość w nim sodu. Zmiany stężenia sodu w płynie zewnątrzkomórkowym powodują przesunięcia wody między płynem wewnątrzkomórkowym i zewnątrzkomórkowym. Regulacja objętości płynu zewnątrzkomórkowego sprowadza się do wydalania sodu przez nerki. Pośredniczą tu mechanizmy nerwowe (receptory objętościowe) i hormonalne (aldosteron). Ostateczna regulacja odbywa się w kanalikach nerkowych.